นสันติสูตร - กามไม่เที่ยง
กามทั้งหลายในหมู่มนุษย์ที่เป็นของเที่ยงย่อมไม่มี
บุรุษผู้เกี่ยวข้องแล้ว ผู้ประมาทแล้วในอารมณ์เป็นที่ตั้งแห่งความใคร่ทั้งหลาย
อันมีอยู่ในหมู่มนุษย์นี้
ไม่มาถึงนิพพานเป็นที่ไม่กลับมา
แต่ถึงวัฏฏะเป็นที่ตั้งแห่งมัจจุ
เบญจขันธ์เกิดแต่ฉันทะ
ทุกข์ก็เกิดแต่ฉันทะ
เพราะกำจัดฉันทะเสีย จึงกำจัดเบญจขันธ์ได้
เพราะกำจัดเบญจขันธ์ได้ จึงกำจัดทุกข์ได้
อารมณ์อันงามทั้งหลายในโลกไม่เป็นกาม
ความกำหนัดที่พร้อมไปด้วยความดำริเป็นกามของบุรุษ
อารมณ์อันงามทั้งหลายย่อมตั้งอยู่ในโลกอย่างนั้นนั่นแหละ
บุคคลผู้มีปัญญาทั้งหลายย่อมกำจัดฉันทะในอารมณ์ทั้งหลายนั้นโดยแท้
บุคคลพึงละความโกรธเสีย
พึงทิ้งมานะเสีย
พึงล่วงสังโยชน์ทั้งปวงเสีย
ทุกข์ทั้งหลาย ย่อมไม่ตกถึงบุคคลนั้น
ผู้ไม่เกี่ยวข้องในนามรูป
ผู้ไม่มีกิเลสเป็นเครื่องกังวล
ขีณาสวภิกษุละบัญญัติเสียแล้ว
ไม่ติดมานะแล้ว
ได้ตัดตัณหาในนามรูปนี้เสียแล้ว
พวกเทวดา พวกมนุษย์ ในโลกนี้ก็ดี ในโลกอื่นก็ดี
ในสวรรค์ทั้งหลายก็ดี ในสถานเป็นที่อาศัยแห่งสัตว์ทั้งปวงก็ดี
เที่ยวค้นหาก็ไม่พบขีณาสวภิกษุนั้น
ผู้มีเครื่องผูกอันตัดเสียแล้ว
ไม่มีทุกข์ ไม่มีตัณหา