ปัจเจกพุทธาปธาน
56274 รายการ
-
ทวยตานุปัสสนาสูตร - ความหวั่นไหวเป็นปัจจัยให้เกิดทุกข์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
ทุกข์อย่างใดอย่างหนึ่งทั้งหมด ย่อมเกิดขึ้นเพราะความหวั่นไหวเป็นปัจจัย เพราะความหวั่นไหวดับไม่มีเหลือ ทุกข์จึงไม่เกิด ภิกษุรู้โทษนี้ว่า ทุกข์ย่อมเกิดขึ้นเพราะความหวั่นไหวเป็นปัจจัย ดังนี้
https://uttayarndham.org/node/4344 -
ทวยตานุปัสสนาสูตร - ความหวั่นไหวเป็นปัจจัยให้เกิดทุกข์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
ทุกข์อย่างใดอย่างหนึ่งทั้งหมด ย่อมเกิดขึ้นเพราะความหวั่นไหวเป็นปัจจัย เพราะความหวั่นไหวดับไม่มีเหลือ ทุกข์จึงไม่เกิด ภิกษุรู้โทษนี้ว่า ทุกข์ย่อมเกิดขึ้นเพราะความหวั่นไหวเป็นปัจจัย ดังนี้
https://uttayarndham.org/node/4344 -
ทวยตานุปัสสนาสูตร - ความหวั่นไหวเป็นปัจจัยให้เกิดทุกข์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
ทุกข์อย่างใดอย่างหนึ่งทั้งหมด ย่อมเกิดขึ้นเพราะความหวั่นไหวเป็นปัจจัย เพราะความหวั่นไหวดับไม่มีเหลือ ทุกข์จึงไม่เกิด ภิกษุรู้โทษนี้ว่า ทุกข์ย่อมเกิดขึ้นเพราะความหวั่นไหวเป็นปัจจัย ดังนี้
https://uttayarndham.org/node/4344 -
ทวยตานุปัสสนาสูตร - ความหวั่นไหวเป็นปัจจัยให้เกิดทุกข์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
ทุกข์อย่างใดอย่างหนึ่งทั้งหมด ย่อมเกิดขึ้นเพราะความหวั่นไหวเป็นปัจจัย เพราะความหวั่นไหวดับไม่มีเหลือ ทุกข์จึงไม่เกิด ภิกษุรู้โทษนี้ว่า ทุกข์ย่อมเกิดขึ้นเพราะความหวั่นไหวเป็นปัจจัย ดังนี้
https://uttayarndham.org/node/4344 -
ทวยตานุปัสสนาสูตร - ความหวั่นไหวเป็นปัจจัยให้เกิดทุกข์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
ทุกข์อย่างใดอย่างหนึ่งทั้งหมด ย่อมเกิดขึ้นเพราะความหวั่นไหวเป็นปัจจัย เพราะความหวั่นไหวดับไม่มีเหลือ ทุกข์จึงไม่เกิด ภิกษุรู้โทษนี้ว่า ทุกข์ย่อมเกิดขึ้นเพราะความหวั่นไหวเป็นปัจจัย ดังนี้
https://uttayarndham.org/node/4344 -
ทวยตานุปัสสนาสูตร - ความหวั่นไหวเป็นปัจจัยให้เกิดทุกข์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
ทุกข์อย่างใดอย่างหนึ่งทั้งหมด ย่อมเกิดขึ้นเพราะความหวั่นไหวเป็นปัจจัย เพราะความหวั่นไหวดับไม่มีเหลือ ทุกข์จึงไม่เกิด ภิกษุรู้โทษนี้ว่า ทุกข์ย่อมเกิดขึ้นเพราะความหวั่นไหวเป็นปัจจัย ดังนี้
https://uttayarndham.org/node/4344 -
ทวยตานุปัสสนาสูตร - ความหวั่นไหวเป็นปัจจัยให้เกิดทุกข์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
ทุกข์อย่างใดอย่างหนึ่งทั้งหมด ย่อมเกิดขึ้นเพราะความหวั่นไหวเป็นปัจจัย เพราะความหวั่นไหวดับไม่มีเหลือ ทุกข์จึงไม่เกิด ภิกษุรู้โทษนี้ว่า ทุกข์ย่อมเกิดขึ้นเพราะความหวั่นไหวเป็นปัจจัย ดังนี้
https://uttayarndham.org/node/4344 -
ทวยตานุปัสสนาสูตร - ความหวั่นไหวเป็นปัจจัยให้เกิดทุกข์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
ทุกข์อย่างใดอย่างหนึ่งทั้งหมด ย่อมเกิดขึ้นเพราะความหวั่นไหวเป็นปัจจัย เพราะความหวั่นไหวดับไม่มีเหลือ ทุกข์จึงไม่เกิด ภิกษุรู้โทษนี้ว่า ทุกข์ย่อมเกิดขึ้นเพราะความหวั่นไหวเป็นปัจจัย ดังนี้
https://uttayarndham.org/node/4344 -
ทวยตานุปัสสนาสูตร - ความหวั่นไหวเป็นปัจจัยให้เกิดทุกข์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
ทุกข์อย่างใดอย่างหนึ่งทั้งหมด ย่อมเกิดขึ้นเพราะความหวั่นไหวเป็นปัจจัย เพราะความหวั่นไหวดับไม่มีเหลือ ทุกข์จึงไม่เกิด ภิกษุรู้โทษนี้ว่า ทุกข์ย่อมเกิดขึ้นเพราะความหวั่นไหวเป็นปัจจัย ดังนี้
https://uttayarndham.org/node/4344 -
มหาปรินิพพานสุตร - จิตอันปัญญาอบรมแล้ว ย่อมหลุดพ้นจากอาสวะ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
อย่างนี้ศีล อย่างนี้สมาธิ อย่างนี้ปัญญา สมาธิอันศีลอบรมแล้ว ย่อมมีผลใหญ่ มีอานิสงส์ใหญ่ ปัญญาอันสมาธิอบรมแล้ว ย่อมมีผลใหญ่ มีอานิสงส์ใหญ่ จิตอันปัญญาอบรมแล้ว ย่อมหลุดพ้นจากอาสวะโดยชอบ คือ กามาสวะ ภวาสวะ อวิชชาสวะ
https://uttayarndham.org/node/4343 -
มหาปรินิพพานสุตร - จิตอันปัญญาอบรมแล้ว ย่อมหลุดพ้นจากอาสวะ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
อย่างนี้ศีล อย่างนี้สมาธิ อย่างนี้ปัญญา สมาธิอันศีลอบรมแล้ว ย่อมมีผลใหญ่ มีอานิสงส์ใหญ่ ปัญญาอันสมาธิอบรมแล้ว ย่อมมีผลใหญ่ มีอานิสงส์ใหญ่ จิตอันปัญญาอบรมแล้ว ย่อมหลุดพ้นจากอาสวะโดยชอบ คือ กามาสวะ ภวาสวะ อวิชชาสวะ
https://uttayarndham.org/node/4343 -
มหาปรินิพพานสุตร - จิตอันปัญญาอบรมแล้ว ย่อมหลุดพ้นจากอาสวะ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
อย่างนี้ศีล อย่างนี้สมาธิ อย่างนี้ปัญญา สมาธิอันศีลอบรมแล้ว ย่อมมีผลใหญ่ มีอานิสงส์ใหญ่ ปัญญาอันสมาธิอบรมแล้ว ย่อมมีผลใหญ่ มีอานิสงส์ใหญ่ จิตอันปัญญาอบรมแล้ว ย่อมหลุดพ้นจากอาสวะโดยชอบ คือ กามาสวะ ภวาสวะ อวิชชาสวะ
https://uttayarndham.org/node/4343 -
มหาปรินิพพานสุตร - จิตอันปัญญาอบรมแล้ว ย่อมหลุดพ้นจากอาสวะ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
อย่างนี้ศีล อย่างนี้สมาธิ อย่างนี้ปัญญา สมาธิอันศีลอบรมแล้ว ย่อมมีผลใหญ่ มีอานิสงส์ใหญ่ ปัญญาอันสมาธิอบรมแล้ว ย่อมมีผลใหญ่ มีอานิสงส์ใหญ่ จิตอันปัญญาอบรมแล้ว ย่อมหลุดพ้นจากอาสวะโดยชอบ คือ กามาสวะ ภวาสวะ อวิชชาสวะ
https://uttayarndham.org/node/4343
ความเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นความบริสุทธิ์บริบูรณ์สูงสุดในความมีอยู่เป็นอยู่ทั้งปวง เป็นที่สุดแห่งวิวัฒนาการ จึงเป็นที่ปรารถนาของมหาเทพ มหาพรหมจำนวนมาก หลายท่านได้ทุ่มเทบำเพ็ญบารมีเพื่อพุทธภูมิ กระนั้นก็มีน้อยนักที่ประสบความสำเร็จสูงสุดได้
การมีพระพุทธเจ้ามากนั้นเป็นการดีต่อสรรพจิตในจักรวาลทั้งหลาย โครงการแสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก จึงได้รวบรวม พุทธวงศ์ โดยวิภังค์และสังคณี อย่างเป็นระบบ ครบถ้วน กระบวนการบำเพ็ญเพียรที่ถูกต้อง ได้ผลจริง จนถึงพระสัพพัญุตญาณอันไร้ขอบเขต เป็นที่พึ่งสูงสุดแก่สรรพจิตทุกจักรวาล เพื่อเป็นแรงบันดาลใจ และแบบอย่างอันประเสริฐยิ่ง แก่กัลยาณชนทั้งหลาย
| พระไตรปิฎก ฉบับหลวง เล่มที่ ข้อที่ | ชุดที่ | สารบัญเรื่อง | ว่าด้วย | องค์ธรรมหลัก |
|---|---|---|---|---|
| 32_0002 | 1. ปัจเจกพุทธาปธาน | เหตุให้สำเร็จเป็นพระปัจเจกพุทธเจ้า | พุทธการกธรรม |

