Main navigation

อานันทสูตร

ว่าด้วย
เหตุให้ฟังธรรมแล้วไม่หลงลืม
เหตุการณ์
พระสารีบุตรสนทนาธรรมกับพระอานนท์ถึงเหตุที่ทำให้ฟังธรรมแล้วไม่หลงลืม

เหตุ ๖ ประการที่ทำให้ฟังธรรมแล้วไม่หลงลืม จำได้ขึ้นใจ ทราบชัดในธรรมที่ยังไม่ทราบชัด

๑.  เล่าเรียนธรรม คือ สุตตะ เคยยะ เวยยากรณ คาถา อุทาน อิติวุตตกะ ชาดก อัพภูตธรรม เวทัลละ 

๒.  แสดงธรรม บอก สอนธรรม ตามที่ได้ฟัง ได้เรียนมาแก่ผู้อื่นโดยพิสดาร 

๓.  สาธยายธรรม ตามที่ได้ฟัง ได้เรียนมาแก่ผู้อื่นโดยพิสดาร 

๔.  ตรึกตรองเพ่งด้วยใจ ซึ่งธรรมตามที่ได้ฟังมาได้เรียนมา 

๕.  จำพรรษาอยู่ในอาวาสที่มีภิกษุผู้เถระผู้เป็นพหูสูต ชำนาญคัมภีร์ ทรงธรรม ทรงวินัย ทรงมาติกาอยู่

๖.  เข้าไปหาภิกษุผู้เถระเหล่านั้นโดยกาลอันควร แล้วไต่ถามว่าภาษิตนี้เป็นอย่างไร เนื้อความของภาษิตนี้เป็นอย่างไร 

 

อ่าน อานันทสูตร

อ้างอิง
อานันทสูตร พระไตรปิฎก ฉบับหลวง เล่มที่ ๒๒ ข้อที่ ๓๒๒ หน้า ๓๒๘-๓๒๙
ลำดับที่
3

สถานที่

ไม่ระบุ

พระไตรปิฎกเสียงชุดอื่นๆ

ธรรมปฏิบัติ ชุดที่ ๙ แสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก – ตัวอักษรสีแดงบนพื้นเหลืองทองลายผ้าพลิ้ว

พระธรรม

ธรรมปฏิบัติ
วิเวก ชุดที่ ๑ แสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก – ตัวอักษรสีขาวบนพื้นฟ้าอ่อน

พระธรรม

วิเวก
ธรรมวิภังค์ แสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก – พื้นลายใบไม้แห้งสีครีม

พระธรรม

ธรรมวิภังค์
เวทัลลธรรม ชุดที่ ๓ การสนทนาธรรมที่ทำให้เกิดปัญญา – ต้นไม้ใหญ่ในป่าหมอก

พระธรรม

เวทัลลธรรม
อานุภาพกรรม ๒ – เทวดาบนสวรรค์เบื้องบน และผู้คนในเปลวไฟเบื้องล่าง

พระธรรม

อานุภาพกรรม
สุคติ สุคโต – ดอกบัวสีขาวบาน

พระธรรม

สุคติ สุคโต
ฆราวาสธรรม ๒ แสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก – ดอกบัวสีชมพูในหมอก

พระธรรม

ฆราวาสธรรม