Main navigation

โลกสูตร

ว่าด้วย
สัตว์โลก
เหตุการณ์
เมื่อพระผู้มีพระภาคทรงตรัสรู้ ทรงเสวยวิมุติสุขตลอด ๗ วัน เมื่อออกจากสมาธิแล้ว ทรงตรวจดูสัตว์โลก เห็นหมู่สัตว์ทั้งหลายยังเป็นผู้เดือดร้อนจากราคะ โทสะและโมหะอยู่

โลกนี้เมื่อถูกผัสสะครอบงำ ย่อมกล่าวถึงโลกโดยความเป็นตัวตนในขันธ์ ๕ และเมื่อโลกถูกภพครอบงำ ย่อมเพลิดเพลินในภพ ซึ่งเป็นภัย

บุคคลอยู่ประพฤติพรหมจรรย์ ก็เพื่อจะละภพ

สมณะหรือพราหมณ์ ผู้กล่าวความหลุดพ้นจากภพด้วยภพ หรือด้วยความไม่มีภพ สมณพราหมณ์เหล่านั้นยังไม่สลัดออกไปจากภพ

ทุกข์เกิดขึ้นเพราะอาศัยอุปธิ เมื่อสิ้นอุปาทานทั้งปวง ความเกิดแห่งทุกข์ย่อมไม่มี

สัตว์ทั้งหลายเพราะถูกอวิชชาครอบงำ หรือยินดีในขันธ์ ๕ ที่เกิดแล้ว จึงไม่พ้นไปจากภพทั้งหลาย คือ สวรรค์ อบาย  และมนุษย์เป็นต้น 

ภพทั้งหมดนั้น ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ มีความแปรปรวนเป็นธรรมดา

บุคคลผู้เห็นขันธ์ ๕ คือ ภพ ตามความเป็นจริงด้วยปัญญา ย่อมละภวตัณหาและวิภวตัณหาได้ เพราะตัณหาทั้งหลายสิ้นไป ถึงความดับด้วยอริยมรรค เป็นนิพพาน  ภพใหม่ย่อมไม่มีแก่ภิกษุนั้น  เพราะไม่ถือมั่น เป็นผู้คงที่

 

อ่าน โลกสูตร

อ้างอิง
โลกสูตร พระไตรปิฎก ฉบับหลวง เล่มที่ ๒๕ ข้อที่ ๘๔ หน้า ๘๗
ลำดับที่
26

พระไตรปิฎกเสียงชุดอื่นๆ

ธรรมปฏิบัติ ชุดที่ ๙ แสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก – ตัวอักษรสีแดงบนพื้นเหลืองทองลายผ้าพลิ้ว

พระธรรม

ธรรมปฏิบัติ
วิเวก ชุดที่ ๑ แสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก – ตัวอักษรสีขาวบนพื้นฟ้าอ่อน

พระธรรม

วิเวก
ธรรมวิภังค์ แสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก – พื้นลายใบไม้แห้งสีครีม

พระธรรม

ธรรมวิภังค์
เวทัลลธรรม ชุดที่ ๓ การสนทนาธรรมที่ทำให้เกิดปัญญา – ต้นไม้ใหญ่ในป่าหมอก

พระธรรม

เวทัลลธรรม
อานุภาพกรรม ๒ – เทวดาบนสวรรค์เบื้องบน และผู้คนในเปลวไฟเบื้องล่าง

พระธรรม

อานุภาพกรรม
สุคติ สุคโต – ดอกบัวสีขาวบาน

พระธรรม

สุคติ สุคโต
ฆราวาสธรรม ๒ แสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก – ดอกบัวสีชมพูในหมอก

พระธรรม

ฆราวาสธรรม