Main navigation

มิคลุททกเปตวัตถุ

ว่าด้วย
บุพกรรมของเปรตพรานเนื้อ
เหตุการณ์
พระนารทเถระถามเปรตตนหนึ่งว่าได้ทำกรรมอะไรไว้ในชาติก่อน จึงรุ่งเรืองด้วยกามคุณในเวลากลางคืน เสวยทุกข์ในเวลากลางวัน

เปรตนั้นตอบว่า  เมื่อก่อนตนเป็นพรานเนื้ออยู่ที่ภูเขาวงกต ใกล้กรุงราชคฤห์ เป็นผู้มีฝ่ามือเปื้อนโลหิต หยาบช้าทารุณมีใจประทุษร้ายในสัตว์เป็นอันมาก ยินดีแต่การเบียดเบียนสัตว์อื่น สหายผู้มีปัญญาดีแนะนำตนให้ตั้งอยู่ในความสำรวมว่า ถ้าฆ่าสัตว์ในกลางวัน กลางคืนจงงดเว้นเสีย ตนจึงฆ่าสัตว์แต่เฉพาะกลางวัน กลางคืนเป็นผู้สำรวมงดเว้น เพราะฉะนั้นกลางคืนจึงได้รับความสุข กลางวันได้เสวยทุกข์



อ่าน มิคลุททกเปตวัตถุที่ ๑


 

อ้างอิง
มิคลุททกเปตวัตถุที่ ๑ พระไตรปิฎก ฉบับหลวง เล่มที่ ๒๖ ข้อที่ ๑๑๗ หน้า ๑๗๒-๑๗๓
ลำดับที่
29

พระไตรปิฎกเสียงชุดอื่นๆ

ธรรมปฏิบัติ ชุดที่ ๙ แสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก – ตัวอักษรสีแดงบนพื้นเหลืองทองลายผ้าพลิ้ว

พระธรรม

ธรรมปฏิบัติ
วิเวก ชุดที่ ๑ แสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก – ตัวอักษรสีขาวบนพื้นฟ้าอ่อน

พระธรรม

วิเวก
ธรรมวิภังค์ แสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก – พื้นลายใบไม้แห้งสีครีม

พระธรรม

ธรรมวิภังค์
เวทัลลธรรม ชุดที่ ๓ การสนทนาธรรมที่ทำให้เกิดปัญญา – ต้นไม้ใหญ่ในป่าหมอก

พระธรรม

เวทัลลธรรม
อานุภาพกรรม ๒ – เทวดาบนสวรรค์เบื้องบน และผู้คนในเปลวไฟเบื้องล่าง

พระธรรม

อานุภาพกรรม
สุคติ สุคโต – ดอกบัวสีขาวบาน

พระธรรม

สุคติ สุคโต
ฆราวาสธรรม ๒ แสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก – ดอกบัวสีชมพูในหมอก

พระธรรม

ฆราวาสธรรม