Main navigation

ปูตีมุขเปตวัตถุ

ว่าด้วย
บุพกรรมของเปรตปากเน่า
เหตุการณ์
ท่านพระนารทะถามเปรตตนหนึ่งว่าทำกรรมอะไรไว้จึงมีผิวพรรณงามดังทิพย์ แต่ปากมีกลิ่นเหม็น มีหมู่หนอนพากันมาไชชอน

เปรตนั้นตอบว่า เมื่อครั้งเป็นมนุษย์ ตนเป็นสมณะ มีวาจาชั่ว สำรวมกาย แต่ไม่สำรวมปาก กล่าววาจาส่อเสียด กล่าวมุสา จึงมีผิวพรรณดังทองเพราะพรหมจรรย์ แต่ปากเหม็นเน่าเพราะกล่าววาจาส่อเสียด

อ้างอิง
ปูตีมุขเปตวัตถุ พระไตรปิฎก ฉบับหลวง เล่มที่ ๒๖ ข้อที่ ๘๘ หน้า ๑๘๓
ลำดับที่
33

สถานที่

ไม่ระบุ

พระไตรปิฎกเสียงชุดอื่นๆ

ธรรมปฏิบัติ ชุดที่ ๙ แสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก – ตัวอักษรสีแดงบนพื้นเหลืองทองลายผ้าพลิ้ว

พระธรรม

ธรรมปฏิบัติ
วิเวก ชุดที่ ๑ แสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก – ตัวอักษรสีขาวบนพื้นฟ้าอ่อน

พระธรรม

วิเวก
ธรรมวิภังค์ แสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก – พื้นลายใบไม้แห้งสีครีม

พระธรรม

ธรรมวิภังค์
เวทัลลธรรม ชุดที่ ๓ การสนทนาธรรมที่ทำให้เกิดปัญญา – ต้นไม้ใหญ่ในป่าหมอก

พระธรรม

เวทัลลธรรม
อานุภาพกรรม ๒ – เทวดาบนสวรรค์เบื้องบน และผู้คนในเปลวไฟเบื้องล่าง

พระธรรม

อานุภาพกรรม
สุคติ สุคโต – ดอกบัวสีขาวบาน

พระธรรม

สุคติ สุคโต
ฆราวาสธรรม ๒ แสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก – ดอกบัวสีชมพูในหมอก

พระธรรม

ฆราวาสธรรม