Main navigation

มัตตาเปติวัตถุ

ว่าด้วย
บุญกรรมของนางมัตตาเปรต
เหตุการณ์
นางติสสาถามหญิงเปรตตนหนึ่งว่าเป็นใคร จึงได้มาเป็นเปรตเปลือยกาย มีรูปร่างน่าเกลียด ซูบผอม มีตัวสะพรั่งไปด้วยเส้นเอ็น

นางเปรตเดิมชื่อมัตตาเป็นหญิงร่วมสามีกับนางติสสา เป็นหญิงดุร้ายและหยาบคาย มักหึงหวง มีความตระหนี่ เป็นคนโอ้อวด ได้กล่าววาจาชั่ว เมื่อจากโลกนี้จึงไปสู่เปตโลก

นางมีสรีระเปื้อนฝุ่น เพราะความริษยาและความโกรธนางได้กวาดเอาฝุ่นโปรยลงรดนางติสสา
นางเป็นหิดคันไปทั่วตัว เพราะได้โปรยหมามุ้ยลงบนที่นอนของนางติสสา
นางเป็นผู้เปลือยกายเพราะได้ลักผ้าของนางติสสาไปซ่อน
นางมีกลิ่นกายเหม็นดังอุจจาระ (คูถ) เพราะได้ลักของหอม ดอกไม้ และเครื่องลูบไล้ อันมีค่ามากของนางติสสาไปทิ้งลงในหลุมอุจจาระ
นางเป็นคนยากจนเพราะไม่ได้ให้ทานเพื่อทำที่พึ่งแก่ตน

นางติสสาได้นิมนต์ภิกษุ ๘ รูป ให้ฉันภัตตาหาร ให้ครองไตรจีวรแล้ว อุทิศส่วนกุศลไปให้นางเปรต ข้าวน้ำและเครื่องนุ่งห่มอันเป็นวิบากได้บังเกิดขึ้นเป็นผลแห่งทักษิณา นางเปรตได้อนุโมทนาทานที่นางติสสาทำให้เป็นเทพธิดามีร่างกายบริสุทธิ์สะอาด นุ่งผ้าห่มอันมีค่ายิ่งกว่าผ้าแคว้นกาสี ประดับด้วยผ้าและอาภรณ์อันวิจิตร

นางได้เข้าไปหานางติสสาและอวยพรให้นางติสสาและญาติทุกคนมีอายุยืนนาน และกล่าวว่านางติสสาประพฤติธรรมและให้ทานในโลกนี้แล้ว จะเข้าถึงฐานะอันไม่เศร้าโศก ปราศจากธุลี อันเป็นที่อยู่แห่งท้าววสวัสดี 


 

อ้างอิง
มัตตาเปติวัตถุ พระไตรปิฎก ฉบับหลวง เล่มที่ ๒๖ ข้อที่ ๑๐๐ หน้า ๑๓๘-๑๔๑
ลำดับที่
38

สถานที่

ไม่ระบุ

พระไตรปิฎกเสียงชุดอื่นๆ

ธรรมปฏิบัติ ชุดที่ ๙ แสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก – ตัวอักษรสีแดงบนพื้นเหลืองทองลายผ้าพลิ้ว

พระธรรม

ธรรมปฏิบัติ
วิเวก ชุดที่ ๑ แสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก – ตัวอักษรสีขาวบนพื้นฟ้าอ่อน

พระธรรม

วิเวก
ธรรมวิภังค์ แสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก – พื้นลายใบไม้แห้งสีครีม

พระธรรม

ธรรมวิภังค์
เวทัลลธรรม ชุดที่ ๓ การสนทนาธรรมที่ทำให้เกิดปัญญา – ต้นไม้ใหญ่ในป่าหมอก

พระธรรม

เวทัลลธรรม
อานุภาพกรรม ๒ – เทวดาบนสวรรค์เบื้องบน และผู้คนในเปลวไฟเบื้องล่าง

พระธรรม

อานุภาพกรรม
สุคติ สุคโต – ดอกบัวสีขาวบาน

พระธรรม

สุคติ สุคโต
ฆราวาสธรรม ๒ แสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก – ดอกบัวสีชมพูในหมอก

พระธรรม

ฆราวาสธรรม