ละขันธ์ ๕ อันไม่ใช่ของตน

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน ณ ที่นั้น ทรงตรัสแก่ภิกษุทั้งหลายว่า

สิ่งใดไม่ใช่ของเธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงละสิ่งนั้นเสีย สิ่งนั้นอันเธอทั้งหลายละได้แล้ว จักเป็นไปเพื่อประโยชน์เกื้อกูล เพื่อสุข

ก็อะไรไม่ใช่ของเธอทั้งหลาย

รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ไม่ใช่ของเธอทั้งหลาย

เธอทั้งหลายจงละรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ นั้นเสีย 

รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ นั้นอันเธอทั้งหลายละได้แล้ว จักเป็นไปเพื่อประโยชน์เกื้อกูลเพื่อสุข

เปรียบเหมือนชนพึงนำไป พึงเผา หรือพึงกระทำตามปัจจัยซึ่งหญ้า ไม้ กิ่งไม้ และใบไม้ ในเชตวันวิหารนี้ เธอไม่พึงคิดอย่างนี้ว่า ชนนั้นนำไป เผา หรือกระทำตามปัจจัยซึ่งเราทั้งหลาย เพราะสิ่งนั้น ไม่ใช่ตน หรือสิ่งที่นับเนื่องในตน ฉันนั้นเหมือนกันแล