พุทธวิธีปฏิบัติธรรม

ที่ตั้งของวิญญาณ
เจตนาสูตรที่ ๑
พระไตรปิฎก ฉบับหลวง
เล่มที่ ๑๖ ข้อที่ ๑๔๕-๑๔๖

ข้อแนะนำในการปฏิบัติ
ก่อนจะฟัง
พึงเข้าสมาธิสักครู่หนึ่ง
เมื่อได้สมาธิดีแล้ว
ฟังพุทโธวาท และน้อมธรรมมาสู่ใจ
น้อมใจปฏิบัติตามพุทโธวาทตรง ๆ
ให้เข้าใจแจ้ง และได้สภาวะจิตดีจริง
เมื่อได้สภาวะดีใด ให้รักษาสภาวะนั้นออกมาสู่ชีวิตจริง

ความยาววีดิทัศน์ 4:12 นาที
เวลาปฏิบัติ 12 นาที

------

ณ พระเชตวัน อารามของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี พระผู้มีพระภาคได้ตรัสว่า 

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุย่อมจงใจ ย่อมดำริ และครุ่นคิดถึงสิ่งใด สิ่งนั้นเป็นอารัมณปัจจัย เพื่อความตั้งอยู่แห่งวิญญาณ 

เมื่อมีอารัมณปัจจัย ความตั้งมั่นแห่งวิญญาณจึงมี

เมื่อวิญญาณนั้นตั้งมั่นแล้ว เจริญขึ้นแล้ว ความบังเกิดคือภพใหม่ต่อไปจึงมี 

เมื่อมีความบังเกิดคือภพใหม่ต่อไป ชาติ ชรา และมรณะ โสก ปริเทว ทุกข์ โทมนัส และอุปายาส จึงมีต่อไป 

ความเกิดขึ้นแห่งกองทุกข์ทั้งมวลนี้ ย่อมมีด้วยประการอย่างนี้ 

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุไม่จงใจ ไม่ดำริ แต่ยังครุ่นคิดถึงสิ่งใด สิ่งนั้นเป็นอารัมณปัจจัยเพื่อความตั้งอยู่แห่งวิญญาณ 

เมื่อมีอารัมณปัจจัย ความตั้งมั่นแห่งวิญญาณจึงมี 

เมื่อวิญญาณนั้นตั้งมั่นแล้ว เจริญขึ้นแล้ว ความบังเกิดคือภพใหม่ต่อไปจึงมี 

เมื่อมีความบังเกิดคือภพใหม่ต่อไป ชาติ ชรา และมรณะ โสกะ ปริเทวะ ทุกข์ โทมนัสและอุปายาส จึงมีต่อไป 

ความเกิดแห่งกองทุกข์ทั้งมวลนี้ ย่อมมีด้วยประการอย่างนี้

ดูกรภิกษุทั้งหลาย เมื่อภิกษุไม่จงใจ ไม่ดำริ และไม่ครุ่นคิดถึงสิ่งใด สิ่งนั้นย่อมไม่เป็นอารัมณปัจจัยเพื่อความตั้งอยู่แห่งวิญญาณ 

เมื่อไม่มีอารัมณปัจจัย ความตั้งมั่นแห่งวิญญาณจึงไม่มี

เมื่อวิญญาณนั้นไม่ตั้งมั่นแล้ว ไม่เจริญขึ้นแล้ว ความบังเกิดคือภพใหม่ต่อไปจึงไม่มี 

เมื่อความบังเกิดคือภพใหม่ต่อไปไม่มี ชาติ ชรา และมรณะ โสกะ ปริเทวะ ทุกข์ โทมนัสและอุปายาส จึงดับ

ความดับแห่งกองทุกข์ทั้งมวลนี้ ย่อมมีด้วยประการอย่างนี้