พุทธพจน์
ภิกษุไม่พึงเป็นผู้พูดโอ้อวด
ไม่พึงกล่าววาจาประกอบปัจจัยมีจีวรเป็นต้น
ไม่พึงศึกษาความเป็นผู้คะนอง
ไม่พึงกล่าวถ้อยคำเถียงกัน
ภิกษุพึงเป็นผู้มีสัมปชัญญะ
ไม่พึงนิยมในการกล่าวมุสา
ไม่พึงกระทำความโอ้อวด
ไม่พึงดูหมิ่นผู้อื่นด้วยความเป็นอยู่ ปัญญา ศีล และพรต
ภิกษุถูกผู้อื่นเสียดสีแล้ว
ได้ฟังวาจามากของสมณะทั้งหลาย
หรือของชนผู้พูดมาก
ไม่พึงโต้ตอบด้วยคำหยาบ
เพราะสัตบุรุษทั้งหลายย่อมไม่กระทำความเป็นข้าศึก
พระสูตร:
ตุวฏกสูตร พระไตรปิฎกฉบับหลวง ๒๕/๔๒๑/๓๘๕

