ธรรมประจำวัน

ผู้ใดมีจิตฟุ้งซ่าน มีความดำริไม่มั่นคง เช่นกับมฤค (กวาง)
ยินดีในธรรมของอสัตบุรุษ ย่อมกล่าวคำเพ้อเจ้อเป็นอันมาก
ผู้นั้นมีความเห็นลามก ปราศจากความเอื้อเฟื้อ
ตั้งอยู่ไกล จากความเป็นผู้มั่นคง
ส่วนผู้ใดสมบูรณ์ด้วยศีล เป็นผู้สดับ มีปฏิภาณ
ประกอบในธรรมอันทำความมั่นคง
ย่อมเห็นแจ้งอรรถแห่งอริยสัจด้วยปัญญา
เป็นผู้ถึงฝั่งแห่งธรรมทั้งปวง
ไม่มีกิเลสอันเป็นประดุจหลักตอ มีไหวพริบ
มีชาติและมรณะอันละได้แล้ว
เป็นผู้ประพฤติพรหมจรรย์สมบูรณ์
เรากล่าวผู้นั้นว่าเป็นเถระ
อาสวะของภิกษุใดไม่มี เพราะสิ้นอาสวะทั้งหลาย
เราเรียกภิกษุนั้นว่าเถระ