พระผู้มีพระภาคทรงแสดงธรรมแก่ภิกษุทั้งหลาย
สมาธิภาวนา ๔ ประการนี้ คือ
สมาธิภาวนาอันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว
ย่อมเป็นไปเพื่ออยู่เป็นสุขในปัจจุบันมีอยู่ ๑
ย่อมเป็นไปเพื่อได้เฉพาะซึ่งญาณทัสสนะมีอยู่ ๑
ย่อมเป็นไปเพื่อสติสัมปชัญญะมีอยู่ ๑
ย่อมเป็นไปเพื่อความสิ้นอาสวะมีอยู่ ๑
สมาธิภาวนาอันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว
ย่อมเป็นไปเพื่ออยู่เป็นสุขในปัจจุบันมีอยู่ ๑
ย่อมเป็นไปเพื่อได้เฉพาะซึ่งญาณทัสสนะมีอยู่ ๑
ย่อมเป็นไปเพื่อสติสัมปชัญญะมีอยู่ ๑
ย่อมเป็นไปเพื่อความสิ้นอาสวะมีอยู่ ๑
พระสูตร:
สมาธิสูตร พระไตรปิฎก ฉบับหลวง ๒๑/๔๑/๔๔