ปัจเจกพุทธาปธาน
56261 รายการ
-
นตุมหากสูตรที่ ๑ - สิ่งที่ไม่ใช่ของเรา | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สิ่งใดไม่ใช่ของเธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงละสิ่งนั้นเสีย สิ่งนั้นอันเธอทั้งหลายละได้แล้ว จักเป็นไปเพื่อประโยชน์ เกื้อกูล เพื่อสุข ก็อะไรไม่ใช่ของเธอทั้งหลาย รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ไม่ใช่ของเธอทั้งหลาย
https://uttayarndham.org/node/4853 -
ภิกขุสูตรที่ ๒ - การครุ่นคิดถึงเป็นเหตุ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
บุคคลครุ่นคิดถึงสิ่งใด ย่อมหมกมุ่นสิ่งนั้น หมกมุ่นสิ่งใด ย่อมถึงการนับเพราะสิ่งนั้น ไม่ครุ่นคิดถึงสิ่งใด ย่อมไม่หมกมุ่นสิ่งนั้น ไม่หมกมุ่นสิ่งใด ย่อมไม่ถึงการนับเพราะสิ่งนั้น ...ถ้าบุคคลครุ่นคิดถึงเวทนา ย่อมหมกมุ่นเวทนานั้น
https://uttayarndham.org/node/4852 -
ภิกขุสูตรที่ ๒ - การครุ่นคิดถึงเป็นเหตุ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
บุคคลครุ่นคิดถึงสิ่งใด ย่อมหมกมุ่นสิ่งนั้น หมกมุ่นสิ่งใด ย่อมถึงการนับเพราะสิ่งนั้น ไม่ครุ่นคิดถึงสิ่งใด ย่อมไม่หมกมุ่นสิ่งนั้น ไม่หมกมุ่นสิ่งใด ย่อมไม่ถึงการนับเพราะสิ่งนั้น ...ถ้าบุคคลครุ่นคิดถึงเวทนา ย่อมหมกมุ่นเวทนานั้น
https://uttayarndham.org/node/4852 -
ภิกขุสูตรที่ ๒ - การครุ่นคิดถึงเป็นเหตุ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
บุคคลครุ่นคิดถึงสิ่งใด ย่อมหมกมุ่นสิ่งนั้น หมกมุ่นสิ่งใด ย่อมถึงการนับเพราะสิ่งนั้น ไม่ครุ่นคิดถึงสิ่งใด ย่อมไม่หมกมุ่นสิ่งนั้น ไม่หมกมุ่นสิ่งใด ย่อมไม่ถึงการนับเพราะสิ่งนั้น ...ถ้าบุคคลครุ่นคิดถึงเวทนา ย่อมหมกมุ่นเวทนานั้น
https://uttayarndham.org/node/4852 -
ภิกขุสูตรที่ ๒ - การครุ่นคิดถึงเป็นเหตุ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
บุคคลครุ่นคิดถึงสิ่งใด ย่อมหมกมุ่นสิ่งนั้น หมกมุ่นสิ่งใด ย่อมถึงการนับเพราะสิ่งนั้น ไม่ครุ่นคิดถึงสิ่งใด ย่อมไม่หมกมุ่นสิ่งนั้น ไม่หมกมุ่นสิ่งใด ย่อมไม่ถึงการนับเพราะสิ่งนั้น ...ถ้าบุคคลครุ่นคิดถึงเวทนา ย่อมหมกมุ่นเวทนานั้น
https://uttayarndham.org/node/4852 -
ภิกขุสูตรที่ ๒ - การครุ่นคิดถึงเป็นเหตุ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
บุคคลครุ่นคิดถึงสิ่งใด ย่อมหมกมุ่นสิ่งนั้น หมกมุ่นสิ่งใด ย่อมถึงการนับเพราะสิ่งนั้น ไม่ครุ่นคิดถึงสิ่งใด ย่อมไม่หมกมุ่นสิ่งนั้น ไม่หมกมุ่นสิ่งใด ย่อมไม่ถึงการนับเพราะสิ่งนั้น ...ถ้าบุคคลครุ่นคิดถึงเวทนา ย่อมหมกมุ่นเวทนานั้น
https://uttayarndham.org/node/4852 -
ภิกขุสูตรที่ ๒ - การครุ่นคิดถึงเป็นเหตุ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
บุคคลครุ่นคิดถึงสิ่งใด ย่อมหมกมุ่นสิ่งนั้น หมกมุ่นสิ่งใด ย่อมถึงการนับเพราะสิ่งนั้น ไม่ครุ่นคิดถึงสิ่งใด ย่อมไม่หมกมุ่นสิ่งนั้น ไม่หมกมุ่นสิ่งใด ย่อมไม่ถึงการนับเพราะสิ่งนั้น ...ถ้าบุคคลครุ่นคิดถึงเวทนา ย่อมหมกมุ่นเวทนานั้น
https://uttayarndham.org/node/4852 -
อานันทสูตรที่ ๒ - ความไม่เที่ยงแห่งรูป | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
รูปใดแลที่ล่วงไปแล้ว ดับแล้ว แปรไปแล้ว ความบังเกิดขึ้นแห่งรูปนั้นปรากฏแล้ว ความเสื่อมแห่งรูปนั้นปรากฏแล้ว ความเป็นอย่างอื่นแห่งรูปที่ตั้งอยู่แล้วนั้นปรากฏแล้ว รูปใดแลยังไม่เกิด ยังไม่ปรากฏ
https://uttayarndham.org/node/4851 -
อานันทสูตรที่ ๒ - ความไม่เที่ยงแห่งรูป | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
รูปใดแลที่ล่วงไปแล้ว ดับแล้ว แปรไปแล้ว ความบังเกิดขึ้นแห่งรูปนั้นปรากฏแล้ว ความเสื่อมแห่งรูปนั้นปรากฏแล้ว ความเป็นอย่างอื่นแห่งรูปที่ตั้งอยู่แล้วนั้นปรากฏแล้ว รูปใดแลยังไม่เกิด ยังไม่ปรากฏ
https://uttayarndham.org/node/4851 -
อานันทสูตรที่ ๒ - ความไม่เที่ยงแห่งรูป | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
รูปใดแลที่ล่วงไปแล้ว ดับแล้ว แปรไปแล้ว ความบังเกิดขึ้นแห่งรูปนั้นปรากฏแล้ว ความเสื่อมแห่งรูปนั้นปรากฏแล้ว ความเป็นอย่างอื่นแห่งรูปที่ตั้งอยู่แล้วนั้นปรากฏแล้ว รูปใดแลยังไม่เกิด ยังไม่ปรากฏ
https://uttayarndham.org/node/4851 -
อานันทสูตรที่ ๒ - ความไม่เที่ยงแห่งรูป | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
รูปใดแลที่ล่วงไปแล้ว ดับแล้ว แปรไปแล้ว ความบังเกิดขึ้นแห่งรูปนั้นปรากฏแล้ว ความเสื่อมแห่งรูปนั้นปรากฏแล้ว ความเป็นอย่างอื่นแห่งรูปที่ตั้งอยู่แล้วนั้นปรากฏแล้ว รูปใดแลยังไม่เกิด ยังไม่ปรากฏ
https://uttayarndham.org/node/4851 -
อานันทสูตรที่ ๒ - ความไม่เที่ยงแห่งรูป | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
รูปใดแลที่ล่วงไปแล้ว ดับแล้ว แปรไปแล้ว ความบังเกิดขึ้นแห่งรูปนั้นปรากฏแล้ว ความเสื่อมแห่งรูปนั้นปรากฏแล้ว ความเป็นอย่างอื่นแห่งรูปที่ตั้งอยู่แล้วนั้นปรากฏแล้ว รูปใดแลยังไม่เกิด ยังไม่ปรากฏ
https://uttayarndham.org/node/4851 -
อานันทสูตรที่ ๒ - ความไม่เที่ยงแห่งรูป | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
รูปใดแลที่ล่วงไปแล้ว ดับแล้ว แปรไปแล้ว ความบังเกิดขึ้นแห่งรูปนั้นปรากฏแล้ว ความเสื่อมแห่งรูปนั้นปรากฏแล้ว ความเป็นอย่างอื่นแห่งรูปที่ตั้งอยู่แล้วนั้นปรากฏแล้ว รูปใดแลยังไม่เกิด ยังไม่ปรากฏ
https://uttayarndham.org/node/4851 -
อานันทสูตรที่ ๒ - ความไม่เที่ยงแห่งรูป | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
รูปใดแลที่ล่วงไปแล้ว ดับแล้ว แปรไปแล้ว ความบังเกิดขึ้นแห่งรูปนั้นปรากฏแล้ว ความเสื่อมแห่งรูปนั้นปรากฏแล้ว ความเป็นอย่างอื่นแห่งรูปที่ตั้งอยู่แล้วนั้นปรากฏแล้ว รูปใดแลยังไม่เกิด ยังไม่ปรากฏ
https://uttayarndham.org/node/4851 -
อานันทสูตรที่ ๒ - ความไม่เที่ยงแห่งรูป | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
รูปใดแลที่ล่วงไปแล้ว ดับแล้ว แปรไปแล้ว ความบังเกิดขึ้นแห่งรูปนั้นปรากฏแล้ว ความเสื่อมแห่งรูปนั้นปรากฏแล้ว ความเป็นอย่างอื่นแห่งรูปที่ตั้งอยู่แล้วนั้นปรากฏแล้ว รูปใดแลยังไม่เกิด ยังไม่ปรากฏ
https://uttayarndham.org/node/4851 -
อานันทสูตรที่ ๒ - ความไม่เที่ยงแห่งรูป | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
รูปใดแลที่ล่วงไปแล้ว ดับแล้ว แปรไปแล้ว ความบังเกิดขึ้นแห่งรูปนั้นปรากฏแล้ว ความเสื่อมแห่งรูปนั้นปรากฏแล้ว ความเป็นอย่างอื่นแห่งรูปที่ตั้งอยู่แล้วนั้นปรากฏแล้ว รูปใดแลยังไม่เกิด ยังไม่ปรากฏ
https://uttayarndham.org/node/4851 -
อนุธัมมสูตรที่ ๑ - ธรรมอันเหมาะสมของผู้ปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม (มากด้วยความหน่าย) | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
ภิกษุผู้ปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม ย่อมมีธรรมอันเหมาะสม คือ พึงเป็นผู้มากไปด้วยความหน่ายในรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณอยู่ ภิกษุนั้น เมื่อเป็นผู้มากไปด้วยความหน่ายในรูป ในเวทนา ในสัญญา ในสังขาร ในวิญญาณอยู่
https://uttayarndham.org/node/4850 -
อนุธัมมสูตรที่ ๑ - ธรรมอันเหมาะสมของผู้ปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม (มากด้วยความหน่าย) | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
ภิกษุผู้ปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม ย่อมมีธรรมอันเหมาะสม คือ พึงเป็นผู้มากไปด้วยความหน่ายในรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณอยู่ ภิกษุนั้น เมื่อเป็นผู้มากไปด้วยความหน่ายในรูป ในเวทนา ในสัญญา ในสังขาร ในวิญญาณอยู่
https://uttayarndham.org/node/4850 -
อนุธัมมสูตรที่ ๑ - ธรรมอันเหมาะสมของผู้ปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม (มากด้วยความหน่าย) | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
ภิกษุผู้ปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม ย่อมมีธรรมอันเหมาะสม คือ พึงเป็นผู้มากไปด้วยความหน่ายในรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณอยู่ ภิกษุนั้น เมื่อเป็นผู้มากไปด้วยความหน่ายในรูป ในเวทนา ในสัญญา ในสังขาร ในวิญญาณอยู่
https://uttayarndham.org/node/4850 -
อนุธัมมสูตรที่ ๑ - ธรรมอันเหมาะสมของผู้ปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม (มากด้วยความหน่าย) | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
ภิกษุผู้ปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม ย่อมมีธรรมอันเหมาะสม คือ พึงเป็นผู้มากไปด้วยความหน่ายในรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณอยู่ ภิกษุนั้น เมื่อเป็นผู้มากไปด้วยความหน่ายในรูป ในเวทนา ในสัญญา ในสังขาร ในวิญญาณอยู่
https://uttayarndham.org/node/4850
ความเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นความบริสุทธิ์บริบูรณ์สูงสุดในความมีอยู่เป็นอยู่ทั้งปวง เป็นที่สุดแห่งวิวัฒนาการ จึงเป็นที่ปรารถนาของมหาเทพ มหาพรหมจำนวนมาก หลายท่านได้ทุ่มเทบำเพ็ญบารมีเพื่อพุทธภูมิ กระนั้นก็มีน้อยนักที่ประสบความสำเร็จสูงสุดได้
การมีพระพุทธเจ้ามากนั้นเป็นการดีต่อสรรพจิตในจักรวาลทั้งหลาย โครงการแสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก จึงได้รวบรวม พุทธวงศ์ โดยวิภังค์และสังคณี อย่างเป็นระบบ ครบถ้วน กระบวนการบำเพ็ญเพียรที่ถูกต้อง ได้ผลจริง จนถึงพระสัพพัญุตญาณอันไร้ขอบเขต เป็นที่พึ่งสูงสุดแก่สรรพจิตทุกจักรวาล เพื่อเป็นแรงบันดาลใจ และแบบอย่างอันประเสริฐยิ่ง แก่กัลยาณชนทั้งหลาย
| พระไตรปิฎก ฉบับหลวง เล่มที่ ข้อที่ | ชุดที่ | สารบัญเรื่อง | ว่าด้วย | องค์ธรรมหลัก |
|---|---|---|---|---|
| 32_0002 | 1. ปัจเจกพุทธาปธาน | เหตุให้สำเร็จเป็นพระปัจเจกพุทธเจ้า | พุทธการกธรรม |