Main navigation

ปฐวีสูตร

ว่าด้วย
การกำหนดที่สุด เบื้องต้น เบื้องปลายของสงสาร
เหตุการณ์
พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงธรรมแก่ภิกษุทั้งหลาย เรื่องการกำหนดที่สุดเบื้องต้นเบื้องปลายของสงสาร โดยทรงเปรียบเทียบสงสารกับมหาปฐพี

สงสารนี้กำหนดที่สุดเบื้องต้น เบื้องปลายไม่ได้ เมื่อเหล่าสัตว์ผู้มีอวิชชาเป็นที่กางกั้น มีตัณหาเป็นเครื่องประกอบไว้ ท่องเที่ยวไปมาอยู่ ที่สุด เบื้องต้นย่อมไม่ปรากฏ

เหมือนอย่างว่าเมื่อบุคคลปั้นมหาปฐพีเป็นก้อน สมมติว่านี้เป็นบิดา นี้เป็นบิดาของบิดา แม้มหาปฐพีจะหมดสิ้นไป แต่บิดาของบิดาแห่งบุรุษนั้นก็ยังไม่มีที่สิ้นสุด

เหล่าสัตว์ผู้ยังมีอวิชชาและตัณหา ท่องเที่ยวไปมาอยู่ ที่สุด เบื้องต้นย่อมไม่ปรากฏ ย่อมได้เสวยทุกข์ตลอดกาลนาน

ด้วยเหตุเพียงเท่านี้ พอเพื่อจะเบื่อหน่ายในสังขารทั้งปวง พอเพื่อจะคลายกำหนัด พอเพื่อจะหลุดพ้น

 

อ่าน ปฐวีสูตร

อ้างอิง
ปฐวีสูตร พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๖ ข้อที่ ๔๒๓-๔๒๔ หน้า ๑๗๗-๑๗๘
ลำดับที่
3

สถานที่

วิหารเชตวัน

พระไตรปิฎกเสียงชุดอื่นๆ

ธรรมปฏิบัติ ชุดที่ ๙ แสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก – ตัวอักษรสีแดงบนพื้นเหลืองทองลายผ้าพลิ้ว

พระธรรม

ธรรมปฏิบัติ
วิเวก ชุดที่ ๑ แสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก – ตัวอักษรสีขาวบนพื้นฟ้าอ่อน

พระธรรม

วิเวก
ธรรมวิภังค์ แสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก – พื้นลายใบไม้แห้งสีครีม

พระธรรม

ธรรมวิภังค์
เวทัลลธรรม ชุดที่ ๓ การสนทนาธรรมที่ทำให้เกิดปัญญา – ต้นไม้ใหญ่ในป่าหมอก

พระธรรม

เวทัลลธรรม
อานุภาพกรรม ๒ – เทวดาบนสวรรค์เบื้องบน และผู้คนในเปลวไฟเบื้องล่าง

พระธรรม

อานุภาพกรรม
สุคติ สุคโต – ดอกบัวสีขาวบาน

พระธรรม

สุคติ สุคโต
ฆราวาสธรรม ๒ แสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก – ดอกบัวสีชมพูในหมอก

พระธรรม

ฆราวาสธรรม