Main navigation

ปุคคลสูตร

ว่าด้วย
สงสารกำหนดเบื้องต้น เบื้องปลายไม่ได้
เหตุการณ์
พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงธรรมแก่ภิกษุทั้งหลาย เรื่องการกำหนดที่สุดเบื้องต้นเบื้องปลายของสงสาร โดยทรงเปรียบเทียบกองกระดูกกับภูเขาใหญ่

สงสารนี้ไม่สามารถกำหนดที่สุดเบื้องต้นเบื้องปลายได้ เหมือนอย่างว่า บุคคลหนึ่งท่องเที่ยวไปมาอยู่ตลอดกัปหนึ่ง เมื่อสะสมกองกระดูกไว้ จะมีขนาดใหญ่เท่าภูเขาใหญ่ชื่อเวปุลละ

เมื่อเหล่าสัตว์ผู้ยังมีอวิชชาและตัณหา ท่องเที่ยวไปมาอยู่ ที่สุดเบื้องต้นย่อมไม่ปรากฏ ย่อมได้เสวยทุกข์ตลอดกาลนาน ด้วยเหตุเพียงเท่านี้ พอเพื่อจะเบื่อหน่ายในสังขารทั้งปวง พอเพื่อจะคลายกำหนัด พอเพื่อจะหลุดพ้น

เมื่อใดบุคคลเห็นอริยสัจ คือ ทุกข์ เหตุเกิดแห่งทุกข์ ความล่วงพ้นทุกข์ และอริยมรรคมีองค์ ๘ ด้วยปัญญาอันชอบ เมื่อนั้นจะท่องเที่ยวอีก ๗ ครั้งเป็นอย่างมาก ก็จะเป็นผู้ทำที่สุดทุกข์ได้ เพราะสิ้นสังโยชน์ทั้งปวง

 

อ่าน ปุคคลสูตร

อ้างอิง
ปุคคลสูตร พระไตรปิฎก ฉบับหลวง เล่มที่ ๑๖ ข้อที่ ๔๔๐-๔๔๒ หน้า ๑๘๓-๑๘๔
ลำดับที่
8

พระไตรปิฎกเสียงชุดอื่นๆ

ธรรมปฏิบัติ ชุดที่ ๙ แสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก – ตัวอักษรสีแดงบนพื้นเหลืองทองลายผ้าพลิ้ว

พระธรรม

ธรรมปฏิบัติ
วิเวก ชุดที่ ๑ แสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก – ตัวอักษรสีขาวบนพื้นฟ้าอ่อน

พระธรรม

วิเวก
ธรรมวิภังค์ แสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก – พื้นลายใบไม้แห้งสีครีม

พระธรรม

ธรรมวิภังค์
เวทัลลธรรม ชุดที่ ๓ การสนทนาธรรมที่ทำให้เกิดปัญญา – ต้นไม้ใหญ่ในป่าหมอก

พระธรรม

เวทัลลธรรม
อานุภาพกรรม ๒ – เทวดาบนสวรรค์เบื้องบน และผู้คนในเปลวไฟเบื้องล่าง

พระธรรม

อานุภาพกรรม
สุคติ สุคโต – ดอกบัวสีขาวบาน

พระธรรม

สุคติ สุคโต
ฆราวาสธรรม ๒ แสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก – ดอกบัวสีชมพูในหมอก

พระธรรม

ฆราวาสธรรม