การตายอันไม่เลวทราม

เหตุการณ์
พระเจ้ามหานามศากยะทูลถามพระพุทธเจ้าว่า หากพระองค์ทำกาละในเวลาที่ลืมสติที่จะปรารถถึงพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ คติจะเป็นเช่นไร สัมปรายภพจะเป็นเช่นไร

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า การสวรรคตอันไม่เลวทรามจะไม่มีแก่พระเจ้ามหานามศากยะ เพราะ

จิตของผู้ที่อบรมแล้วด้วยศรัทธา ศีล สุตะ จาคะ ปัญญา ตลอดกาลนาน  กายของผู้นั้นเป็นของไม่เที่ยง มีอันแตกกระจัดกระจายไปเป็นธรรมดา  ส่วนจิตของผู้นั้น ย่อมเป็นคุณชาติไปในเบื้องบนถึงคุณวิเศษ  

เปรียบเหมือนบุรุษลงไปยังห้วงน้ำลึกแล้วทุบหม้อเนยใสหรือหม้อน้ำมัน สิ่งใดที่เป็นก้อนกรวดหรือกระเบื้องจะจมลง สิ่งใดเป็นเนยใสหรือน้ำมันจะลอยขึ้นถึงความวิเศษ

อริยสาวกผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการ คือ ประกอบด้วยความเลื่อมใสอันไม่หวั่นไหวในพระพุทธเจ้า พระธรรม พระสงฆ์ และประกอบด้วยศีลที่พระอริยเจ้าใคร่แล้ว ไม่ขาด ไม่ทะลุ ไม่ด่าง ไม่พร้อย เป็นไท วิญญูชนสรรเสริญ อันตัณหาและทิฏฐิไม่ลูบคลำแล้ว เป็นไปเพื่อสมาธิ ย่อมเป็นผู้น้อมไปสู่นิพพาน โน้มไปสู่นิพพาน โอนไปสู่นิพพาน

เปรียบเหมือนต้นไม้ที่น้อมโน้มโอนไปทางทิศปราจีน เมื่อรากขาดแล้ว ก็พึงล้มไปทางที่ต้นไม้น้อมโน้มโอนไป


อ่าน มหานามสูตรที่ ๑  มหานามสูตรที่ ๒

อ้างอิง
มหานามสูตรที่ ๑ และสูตรที่ ๒ พระไตรปิฎก ฉบับหลวง เล่มที่ ๑๙ ข้อที่ ๑๕๐๗-๑๕๑๒ หน้า ๓๖๙-๓๗๑
ลำดับที่
18

พระไตรปิฎกเสียงชุดอื่นๆ

พระพุทธกิจ

พระพุทธกิจ