สุขุมาลสูตร

ว่าด้วย
เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นธรรมดา
เหตุการณ์
พระผู้มีพระภาค ทรงแสดงธรรมแก่ภิกษุทั้งหลายว่า แม้พระองค์ทรงเป็นสุขุมาลชาติ เป็นผู้ไม่มีความทุกข์ใดๆ มีแต่ความสำเร็จ แต่พระองค์ก็ทรงมีความคิดเห็นว่า ทรงมีความแก่ ความเจ็บไข้ ความตาย เป็นธรรมดา

พระพุทธเจ้าตรัสว่า

ปุถุชนเป็นผู้มีความป่วยไข้ ความแก่ และความตายเป็นธรรมดา

ปุถุชนผู้มิได้สดับ กลับรังเกียจความป่วยไข้ ความแก่ และความตายนี้ มีความเมา ๓ ประการ ได้แก่ ความเมาในความเป็นหนุ่มสาว ความเมาในความไม่มีโรค และความเมาในชีวิต

ปุถุชนเมื่อมีความเมา ๓ ประการนี้ ย่อมประพฤติทุจริตทางกาย วาจาและใจ เมื่อตายไปย่อมเข้าถึงอบาย นรก ส่วนภิกษุผู้เมาแล้วด้วยความเมา ๓ ประการนี้ย่อมลาสิกขาสึกไป

เมื่อบุคคลเห็นว่าความป่วยไข้ ความแก่ และความตายเป็นเรื่องธรรมดา เราไม่สามารถล่วงพ้นไปได้ ย่อมละความเมาทั้งหลายได้

พระผู้มีพระภาคทรงรู้จักธรรมที่หมดอุปธิ เห็นเนกขัมมะโดยความเป็นธรรมอันเกษม ย่อมครอบงำความเมาทั้งหมดเสียได้ เห็นนิพพานด้วยปัญญา ไม่กลับไปเสพกาม เป็นผู้ไม่ถอยหลัง มีพรหมจรรย์เป็นที่ไปในเบื้องหน้า

 

อ่าน สุขุมาลสูตร

อ้างอิง
สุขุมาลสูตร พระไตรปิฎก ฉบับหลวง เล่มที่ ๒๐ ข้อที่ ๔๗๘ หน้า ๑๓๗-๑๓๘
ลำดับที่
22

สถานที่

ไม่ระบุ

พระไตรปิฎกเสียงชุดอื่นๆ

พระธรรม

ธรรมปฏิบัติ

พระธรรม

วิเวก

พระธรรม

ธรรมวิภังค์

พระธรรม

เวทัลลธรรม

พระธรรม

อานุภาพกรรม

พระธรรม

สุคติ สุคโต

พระธรรม

ฆราวาสธรรม