บัณฑิตไม่ทำบาป
ธรรมิกอุบาสก ชาวเมืองสาวัตถี ผู้ครองเรือนโดยชอบธรรมได้ออกบวชตามความปรารถนา แม้นางผู้เป็นภรรยาจะร้องขอไว้ถึงสองครา ให้คอยจนกว่าลูกในครรภ์จะคลอดและเจริญวัย
พระธรรมิกะได้เรียนกัมมัฏฐาน พากเพียรพยายามอยู่ ยังกิจแห่งบรรพชิตสำเร็จแล้ว จึงได้กลับไปเยี่ยมบุตรและภรรยา แล้วแสดงธรรมกถาแก่บุตร บุตรของท่านได้ออกบวชตาม ไม่นานก็ได้บรรลุพระอรหัต
ฝ่ายภรรยาจึงได้ไปขอบวชในสำนักภิษุณี เนื่องด้วยครอบครัวของตนได้พากันออกบวชหมดแล้ว และไม่นานนางก็ได้บรรลุพระอรหัต
พระศาสดาได้ตรัสพระธรรมเทศนาแด่ภิกษุผู้สรรญเสริญพระธรรมิกเถระว่า
ธรรมดาว่าบัณฑิตไม่พึงปรารถนาความสำเร็จเพราะเหตุแห่งตน และไม่พึงปรารถนาความสำเร็จเพราะเหตุแห่งคนอื่น แต่พึงเป็นผู้ตั้งอยู่ในธรรม มีธรรมเป็นที่พึ่งโดยแท้
แล้วทรงตรัสพระคาถานี้ว่า
บัณฑิตย่อมไม่ทำบาป เพราะเหตุแห่งตน
ย่อมไม่ทำบาป เพราะเหตุแห่งบุคคลอื่น
บัณฑิตไม่พึงปรารถนาบุตร ไม่พึงปรารถนาทรัพย์
ไม่พึงปรารถนาแว่นแคว้น
ไม่พึงปรารถนาความสำเร็จเพื่อตนโดยไม่เป็นธรรม
บัณฑิตนั้นพึงเป็นผู้มีศีล มีปัญญา ตั้งอยู่ในธรรม
ในกาลจบเทศนา ชนเป็นอันมากบรรลุอริยผลทั้งหลาย มีโสดาปัตติผลเป็นต้น
อ่าน พระเถระผู้ตั้งอยู่ในธรรม
อ่าน คาถาธรรมบท ปัณฑิตวรรค
พระไตรปิฎกเสียงชุดอื่นๆ

พระสงฆ์
อานนทธรรม
พระสงฆ์
ธรรมอันลึกซึ้ง
พระสงฆ์
ฤทธิธรรม
พระสงฆ์
ธรรมปัญญา
พระสงฆ์
มหาบุรุษ - มหาสตรี
พระสงฆ์
มหาเถรธรรม
พระสงฆ์
อารยธรรมบท