ธรรมอันลึกซึ้ง
56085 รายการ
-
ปมาทวิหารีสูตร - ผู้ไม่ประมาท | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
ภิกษุเป็นผู้อยู่ด้วยความไม่ประมาทอย่างไร เมื่อภิกษุสำรวมจักขุนทรีย์อยู่ จิตก็ไม่แส่ไปในรูปทั้งหลายที่พึงรู้แจ้งด้วยจักษุ เมื่อภิกษุนั้นมีจิตไม่แส่ไปแล้ว ปราโมทย์ก็เกิด
https://uttayarndham.org/node/2957 -
ปมาทวิหารีสูตร - ผู้ไม่ประมาท | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
ภิกษุเป็นผู้อยู่ด้วยความไม่ประมาทอย่างไร เมื่อภิกษุสำรวมจักขุนทรีย์อยู่ จิตก็ไม่แส่ไปในรูปทั้งหลายที่พึงรู้แจ้งด้วยจักษุ เมื่อภิกษุนั้นมีจิตไม่แส่ไปแล้ว ปราโมทย์ก็เกิด
https://uttayarndham.org/node/2957 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะถูกต้องโผฏฐัพพะ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงโผฏฐัพพะเป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีโผฏฐัพพะเป็นแดนเกิดเป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2955
พระมหากัจจายนะ เป็นหนึ่งในพระอรหันต์ผู้เป็นที่รักและเคารพมากที่สุด ทั้งในสมัยพุทธกาล และปัจจุบัน ท่านบรรลุธรรมในขณะที่ฟังธรรมจากพระพุทธองค์ครั้งแรก ด้วยลักษณะอันงามสง่า จริยวัตรงดงาม อัธยาศัยกว้างขวาง ปัญญาดี จนได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้เลิศกว่าภิกษุทั้งหลายด้วยแสดงธรรมย่อให้พิสดาร ลึกซึ้ง ทำให้ท่านมีสานุศิษย์ มากมาย เฝ้าเรียนธรรม ปฏิบัติธรรมด้วย แม้เมื่อท่านปรินิพพานไปแล้ว ผองชนหลายประเทศก็ยังกราบไหว้บูชาท่านเป็นแบบอย่างที่ดีงามจนถึงทุกวันนี้
มูลนิธิอุทยานธรรมจึงได้รวบรวม ธรรมคำสอนของพระมหากัจจายนะชุด “ธรรมอันลึกซึ้ง” มาเป็น ธรรมานุศาสตร์ ให้กัลยาณชนทั้งหลายได้ศึกษา และปฏิบัติตาม เพื่อความเจริญในธรรม และได้สภาวะจิตดียิ่ง ๆ ขึ้นไป

