55790 รายการ
-
ปมาทวิหารีสูตร - ผู้ไม่ประมาท | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
ภิกษุเป็นผู้อยู่ด้วยความไม่ประมาทอย่างไร เมื่อภิกษุสำรวมจักขุนทรีย์อยู่ จิตก็ไม่แส่ไปในรูปทั้งหลายที่พึงรู้แจ้งด้วยจักษุ เมื่อภิกษุนั้นมีจิตไม่แส่ไปแล้ว ปราโมทย์ก็เกิด
https://uttayarndham.org/node/2957 -
ปมาทวิหารีสูตร - ผู้ไม่ประมาท | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
ภิกษุเป็นผู้อยู่ด้วยความไม่ประมาทอย่างไร เมื่อภิกษุสำรวมจักขุนทรีย์อยู่ จิตก็ไม่แส่ไปในรูปทั้งหลายที่พึงรู้แจ้งด้วยจักษุ เมื่อภิกษุนั้นมีจิตไม่แส่ไปแล้ว ปราโมทย์ก็เกิด
https://uttayarndham.org/node/2957 -
ปมาทวิหารีสูตร - ผู้ไม่ประมาท | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
ภิกษุเป็นผู้อยู่ด้วยความไม่ประมาทอย่างไร เมื่อภิกษุสำรวมจักขุนทรีย์อยู่ จิตก็ไม่แส่ไปในรูปทั้งหลายที่พึงรู้แจ้งด้วยจักษุ เมื่อภิกษุนั้นมีจิตไม่แส่ไปแล้ว ปราโมทย์ก็เกิด
https://uttayarndham.org/node/2957 -
ปมาทวิหารีสูตร - ผู้ไม่ประมาท | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
ภิกษุเป็นผู้อยู่ด้วยความไม่ประมาทอย่างไร เมื่อภิกษุสำรวมจักขุนทรีย์อยู่ จิตก็ไม่แส่ไปในรูปทั้งหลายที่พึงรู้แจ้งด้วยจักษุ เมื่อภิกษุนั้นมีจิตไม่แส่ไปแล้ว ปราโมทย์ก็เกิด
https://uttayarndham.org/node/2957 -
ปมาทวิหารีสูตร - ผู้ไม่ประมาท | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
ภิกษุเป็นผู้อยู่ด้วยความไม่ประมาทอย่างไร เมื่อภิกษุสำรวมจักขุนทรีย์อยู่ จิตก็ไม่แส่ไปในรูปทั้งหลายที่พึงรู้แจ้งด้วยจักษุ เมื่อภิกษุนั้นมีจิตไม่แส่ไปแล้ว ปราโมทย์ก็เกิด
https://uttayarndham.org/node/2957 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956 -
สังคัยหสูตรที่ ๒ - สติหลงไปเพราะรู้อารมณ์ | Dhamma Daily (ธรรมประจำวัน)
สติหลงไปเพราะรู้ธรรมารมณ์ บุคคลเมื่อใส่ใจถึงธรรมารมณ์เป็นนิมิตที่รัก ก็มีจิตกำหนัดเสวยอารมณ์นั้น ทั้งมีความติดใจอารมณ์นั้นตั้งอยู่ มีเวทนาอันมีธรรมารมณ์เป็นแดนเกิด เป็นอเนกทวีขึ้น
https://uttayarndham.org/node/2956
พระผู้มีพระภาคสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า “บุคคลที่สิ้นอาสวะแล้วแล คือมหาบุรุษในโลก” เพราะการสิ้นอาสวะเป็นความสำเร็จอันสูงสุดที่มนุษย์พึงเข้าถึงได้ เมื่อสำเร็จแล้วย่อมเป็นประโยชน์สุขอันยิ่งแก่ตน และเป็นที่พึ่งให้แก่จิตใจทั้งหลายได้ เป็นบุคคลล้ำค่าที่หาได้ยากในโลก
ในสมัยพุทธกาล มีกุลบุตร กุลธิดา ที่ตั้งใจบำเพ็ญธรรมจริงจังจนได้เข้าถึงความเป็น มหาบุรุษ มหาสตรี หลายท่าน แต่ละท่านล้วนมีคุณล้ำค่าควรแก่การศึกษาและระลึกถึง
โครงการแสงธรรมแห่งพระไตรปิฎก มูลนิธิอุทยานธรรม จึงได้รวบรวมร้อยเรียงเชื่อมโยงการบำเพ็ญเพียรของแต่ละท่านตั้งแต่การตั้งจิต บุพกรรม การปฏิบัติจิต การบรรลุธรรม ปฏิปทา วาสนา และธรรมเทศนา เพื่อเป็นแบบอย่างอันดี และเป็นมรดกธรรมล้ำค่าของพระศาสนาแก่มวลมนุษย์และเทวดาทั้งหลาย

